بسم الله الرحمن الرحيم
سؤال: آيا دعاي دسته جمعي بعد از نمازهاي فرض از پيامبر(صلی الله علیه وسلم) و صحابه(رضی الله عنهم) ثابت است يا خير؟ لطفاً جواب را با ارائه‌ي ادله‌اي از قرآن و سنّت و اقوال علما بيان نماييد.
جواب: خداوند متعال در قرآن مجيد مي‌فرمايد: (و لكم في رسول الله اسوة حسنة)
و پيامبر خدا(صلی الله علیه وسلم) فرموده اند:) من احدث في أمرنا هذا ما ليس منه فهو رد( رواه بخاري ترجمه: هر كس در دين ما نوآوري كند چيزي را كه از دين نباشد مردود است( و مورد قبول واقع نمي‌شود.) بديهي است كه در زمان رسول خدا (صلی الله علیه وسلم) و صحابه و تابعين دعاي دسته جمعي پس از نمازها نبوده است و اين مسئله از مسائلي است كه بعدها بوجود آمده است و طبق فرموده‌ي رسول خدا(صلی الله علیه وسلم) از امور محدث يا به عبارتي بدعت بحساب مي‌آيد كه بايد از آن پرهيز شود امّا مطلق دعا كردن پس از نمازهاي فرض از پيامبر ثابت است و دعا كردن در اين وقت از مواردي است كه به اجابت نزديك است و شايان ذكر است كه رسول خدا(صلی الله علیه وسلم) عملاً نحوه‌ي صحيح دعا كردن را به امت آموزش داده است كه يكي از ان موارد دعاي انفرادي مي‌باشد.
پس از اين مقدمه شايسته است فتاواي برخي از علما را كه مورد قبول عامه است نقل كنيم.

1- مولانا انور شاه كشميري ايشان كه يكي از محققان و صاحب نظران در فقه حنفي است و براي اثبات مسائل فقهي احناف تلاش گسترده‌اي كرده است در شرح ترمذي كه عرف الشذي ناميده است مي‌گويد: بايد دانست دعايي كه در زمان ما پس از نمازهاي فرض و به شيوه‌هاي كذائي دستهايشان را بلند مي‌كنند در زمان رسول‌خدا(صلی الله علیه وسلم) بر آن پايه بندي و و مواظبت نشده است آري! دعا كردن پس از نمازهاي فرض بدون بلند كردن دستها به‌صورت انفرادي ثابت و متواتر است.(986.1)

2- مولانا خليل احمد سهارنپوري حنفي كه از بزرگان احناف است در شرح ابوداوود بذل المجهود مي‌نويسد: اين كه عموم امامان مساجد و مردم اعم از شافعي و حنفي پس از نماز دستهايشان را براي دعاي دسته جمعي بلند مي‌كنند هيچ توجيه و دليل شرعي ندارند.(138.3)

3- مولانا محمد يوسف بنوري حنفي در كتاب معارف السنن مي‌نويسد: در بسياري از شهرها دعا به‌صورت دسته جمعي و بلند كردن دستها پس از نمازهاي فرض رواج يافته و رسم شده است ولي اين شيوه در زمان پيامبر(صلی الله علیه وسلم) بخصوص با پايه‌بندي و مواظبت نبوده است آري! مطلق دعا كردن پس از نمازهاي فرض بدون بلند كردن دستها و به غير دسته جمعي از پيامبر(صلی الله علیه وسلم) ثابت است.(409.3)

4-علامه حموي حنفي در ألاشباه و النظائر مي‌نويسد: بلند كردن دستها در دعا به‌صورت دسته جمعي بدعت است. ابن حجر در اين مورد گفته است:كه دعا به‌صورت مذكور بدعت است. من هم مانند ابن حجر مي‌گويم بدعت است و حق همين است و شكي درآن نيست، زيرا تعريف بدعت بر آن صدق مي‌كند.(ص400)

5- علامه مجدالدين فيروز آبادي در سفر سعادت مي‌گويد: اينكه ائمه‌ي مساجد پس از نماز دعاي دسته جمعي مي‌كنند از عادات پيامبر(صلی الله علیه وسلم) نبوده و در اين باب هيچ حديث صحيح و ثابتي نيست.(ص90)

6- مولانا عبدالحي لكهوي در مجموع الفتاوايش مي‌نويسد: اين شيوه‌اي كه در زمان ما رواج يافته كه امام پس از نماز دستهايش را بلند كرده و مقتديها آمين مي‌گويند در زمان پيامبر(صلی الله علیه وسلم) نبوده است.(100.1)

7- امام شاطبي در الإعتصام مي‌نويسد: يكي از اقسام بدعت‌ها را مي‌توان لازم گرفتن دعا بعد از نمازهاي فرض نام برد كه به‌صورت دسته جمعي در مساجد دعا مي‌كنند و در همه جا ديده مي‌شود.(ص253) و در جاي ديگري مي‌گويد: اگر پاي‌بند كردن به دعا پس از نمازها براي حاضرين در مساجد صحيح و جايز مي‌بود. پيامبر(صلی الله علیه وسلم) براي انجام آن از هر كس ديگر شايسته بود.

8- سيد رشيد رضا مصري در احكام دعا كردن امام پس از نمازها و آمين گفتن حاضرين اگر به اين نيت باشد كه از سنّت‌ها و فضايل نماز است جايز نيست.

تخريج: مولوي اسحاق حسين‌بر - دارالحديث امام بخاري( رحمة الله عليه) سراوان- آسپيچ

 خرافه در منظور دینی غالبا بر اعتقاد به  اموری اطلاق می شود که به غیبیات و اموری خارق العاده نسبت داده شده که  اساسا دلیل و مدرک صحیح و ثابتی برای آن یافت نمی شود.

اعتقاد به رمالی و شعوذه جادوگران که خود را منتسب به دین دانسته و از جانب کسانی ساده اندیش در دایره کرامات و اولیاء قرار داده میشو ند از مصادیق خرافه است.

همواره در ورای خرافه، مصالح شوم افرادی کلاش تامین می شود که در صورت مقابله با آن، با تمام قوا ظهور می یابند.

----

دعا نویسی نمونه بارزی از خرافه و وهم پرستی است که عموما در کشورهایی که فاقد امکانات توجیه و ارشاد صحیح دینی هستند شایع است. (مثل ایران)

البته لفظ دعانویسی دقیق نیست چرا که موضوع آن دعا نیست ولی چون بیشتر به این اسم معروف شده آن را به این شیوه ذکر کردم.

محتوای این شعوذه ها کلمات مبهم  و اشکال مرموزی است که به عنوان دعا به مردم ساده اندیش معرفی شده است.

گاها نیز ار کلمات و جملاتی قرآنی اما به صورت ناقص و یا دخیل کردن کلماتی شرک آمیز و کفری استفاده می شود و به ندرت نمونه سالمی که تنها از آیات قران و دعاهای ماثور کار گرفته شده باشد یافت می شود.

کسان ناآگاه و بی اطلاع از دین خدا، با رجوع به این رمالان و جادوگران جهت برآوردن حاجات دنیوی خود، بازار و کسابت این عده معدود را به اندازه کافی رونق داده اند.

و این در حالی است که این شعوذه ها نه تنها خیری در بطن خود نداشته بلکه اغلب به خاطر استفاده از سحر و جادو حاوی شر می باشند.

رمالان و جادوگران مدام به مراجعین خود توصیه می کنند که دعا!  (شعوذه) را محافظت کرده و با موادی مانند موم و ...جمع و در داخل پارچه و یا هر چیز دیگر قرار داده شود تا به آسانی محتوای سحر و چرندیات آنان در دسترس عموم قرار نگیرد.

این جادوگران در مقابل خذعبلاتی  که نوشته اند مبالغ هنگفتی را به جیب می زنند،بسته به نوع تسمیه ای که خود بر دعا  گذاشته و به مقدار تاثیر و کاربرد آن در پیشبرد سحر مبالغ متفاوتی مقرر کرده اند.

---

بسیاری فکر می کنند این موضوع کهنه شده و دیگر اثری از آن نمانده است! اما بدون شک اشتباه می کنند.

زمانی که می بنیم حتی افرادی از قشر باسواد گرفتار این خرافه گشته  و با اعتقاد راسخ به آن، در مقابل روشنگری های داعیان جبهه گرفته اند دیگر چه انتظاری از افراد محروم و بی سواد می رود که دست از خرافات بردارند!

 خانواده ها و افراد فراوانی به سبب سحر و دجل این ساحران گرفتار  شده اند....چه بسیار طلاق اتفاق افتاده که هیچ دلیل موجهی نداشته...چه بسیار ازدواج هایی صورت گرفته که اساسا یکی از طرفین  رضا نداشته است ...بسیاری به بیماریهای متفاوت و لاعلاج روحی دچار شده اند ...

 و همگی ناشی از سحر و شعوذه ای بوده که این ساحران با توسل به جنیان شیطان انجام می دهند.

اینکه فکر کرده باشیم که این ساحران هیچ کاری نکرده اند راه صواب را نپیموده ایم ...قطعا آنان کارهایی را انجام می دهند اما سخن این جاست که از راه کونی و شرعی و در جهت خیر نبوده اند بلکه خیر کسانی در شر بسیاری دیگر حاصل شده است و آن هم به طور موقت.

  اما در مورد نسخه هایی که آنها برای بیماریها و شفای مریض می نویسند باید گفت: غالب کسانی که به آنها مراجعه کرده اند نتیجه ای مثبت ندیده اند...حتی در بسیار ی از موارد کار به سوء استفاده جسمی و جنسی کشیده شده است.

به ندرت کسانی ادعا می کنند که بعد از مراجعه به آنان شفا یافته اند ...و این بعد تبلیغاتی کار این رمالان کذاب است البته هر از گاهی شعوذه انان با شفای قدری خداوند هماهنگ زمانی پیدا می کند و با استفاده از این فرصت و حجیم کردن و یک کلاغ چهل کلاغ، خرافات را در سطح وسیعی اشاعه می دهند.

 نقش شیطان در اغوای مردم اساسی ترین عامل اشاعه خرافات است، آنان به اشکال گوناگون و از طرق مختلف بر ذهن و زندگی مردم تاثیر می گذارند و راه را برای گمراهی و سودجویی از انسانها میسر می سازند.

----

چه بسا درک نقش شیاطین برای کسانی غیر قابل فهم باشد و بگویند: با این توصیف خود شما نیز به نوعی خرافه گرفتار آمده اید؟!

 می گویم: شکی نیست که این مساله به غیبیات نسبت داده می شود و در چهارچوب آن قرار می گیرد اما تفاوتش با خرافه در این است که برای اثبات آن دلیل و مدرک صحیح وجود دارد خداوند می فرماید:

 {اتَّبَعُواْ مَا تَتْلُواْ الشَّيَاطِينُ عَلَى مُلْكِ سُلَيْمَانَ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَكِنَّ الشَّيْاطِينَ كَفَرُواْ يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ...} بقره: 102

 ‏: و ( گروهي از احبار يهود ) به آنچه شياطين صفتان و گناه پيشگانشان درباره سلطنت سليمان ( به هم مي‌بافتند و بر مردم ) مي‌خواندند ، باور داشتند و از آن پيروي نمودند .  . و حال آن كه سليمان هرگز ( دست به سحر نيالوده و ) كفر نورزيده است ، و بلكه ( اين ) شياطين صفتان گناه‌پيشه ، كفر ورزيده‌اند .  ( زيرا چنين سخناني را به هم بافته و به پيغمبر خدا سليمان افتراء بسته و به جاي دستورات آسماني ، به مردم ) جادو و ( خرافات و از آثار بجا مانده ) آنچه در بابل بر دو فرشته هاروت و ماروت نازل گرديده بود مي‌آموزند .

 هم چنین آنها به دلایل ثابت بر زندگی انسانها تاثیر عمده می گذارند:

  {يَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلاَ يَنفَعُهُمْ } بقره :102

: از ايشان چيزهائي آموختند ( و در راهي از آن استفاده كردند ) كه با آن ميان مرد و همسرش جدائي مي‌افكندند  و حال آن كه با چنين جادوي ( خويش ) نمي‌توانند به كسي زيان برسانند مگر اين كه با اجازه و خواست خدا باشد . و آنان قسمتهائي را فرا مي‌گرفتند كه برايشان ( از لحاظ دنيا و آخرت ) زيان داشت و بديشان سودي نمي‌رساند .

 در واقع عامل بسیاری از بیماریهای روانی به تاثیر این جنیان شیاطین بر می گردد که شکر خداوند با خواندن قران پا به فرار گذاشته و فرد مریض به اذن خدا شفا می یابد!

حتی بیماریهای جسمی نیز وجود دارند که دلیل خاصی برای آن نیست و در واقع  شیاطین مسبب اصلی آن هستند.

 البته نکته ای که ذکر آن لازم و ضروری است غفلت بسیاری از مردم در مراجعه به پزشک است و این ساده ترین راه شرعی علاج بیماریها است که این رمالان با توسل به طرق غیرمشروع و غیر علمی در صدد تعطیل کردن این سنت کونی ( یعنی توسل به اسباب) هستند.

مراجعه به پزشک خود در درمان بسیاری از بیماریهای روانی که سببشان جن و شیاطین است موثر است.

----

بازگشت به قران و توجیه صریح و بدون اغماض مردم تنها راه نجات آنان از دست این کلاشان است و بایستی هر مسلمان معتقد، با بصیرت و آگاهی در هر سطح واستعدادی به انجام این مهم بپردازد.

 کوردو

9/جمادی الاولی/1430.

مداوم احزاب علمانی و الحادی در تبلیغاتشان تاکید می کنند که بایستی دین را از حاکمیت و حاکمیت را از دین دور کرد  و  شعار می دهند که حکومت  دینی تحت لواي تقدس راه را بر هرگونه ابراز وجود فکري، آزادي بيان، انتقاد و مخالفت سياسي مسدود می کند.

 و همواره احزاب سیاسی که آبشخورشان مذهب سکولار است یکی از وظایف و اهداف مهم خود را مبارزه علیه سیاسی شدن دین می دانند.!

چه این عمل و شعار ، خود ناقض اصول اولیه آنهاست... آزادی فکر و اندیشه و آزادی عمل سیاسی  را بیش از هر کسی سکولارها شعار داده اند ...اما چرا این تبعیض نسبت به دین و متدینان اتخاذ می شود؟...جز شیطان جوابی منطقی برای آن ندارد.

 می گویند: همواره و در طی قرون استفاده ابزاري ازدین سبب گسترش مطلق‌گرايي، عوامفريبي، عدم تحمل اقليت‌ها و تنوعات، و شکاف‌هاي بزرگ اجتماعي گرديده است!

این سخن را می گویند گویی اینکه خود مطلق گرا و عوام فریب نبوده و به تنوعات و اقلیت ها اعتنا داشته اند...

نمونه تنوعی که آنها به آن اعتقاد دارند سرکوب متدینان به بهانه حفظ دستاوردهای فکری بشر است!...آنها زمانی حاضر به تحمل دین شدند که موج دینداری با همه اشکال و انواعش زمان و مکان را در می نوردد و چاره ای جز پذیرش آن – حداقل – به عنوان بخش مهمی از زندگی انسان را ندارند ...لذا دسیسه ای دیگر تراشیده و به تحریف مفاهیم دین  و انحراف مسیر آن مبادرت ورزیدند.

هم چنانکه در بسیاری از حکومت های لائیک و سکولار چنین وضعیتی پیش آمده است که در تاریخ ماضی خود در سرکوب دین و متدینان دست بالا  داشتند و اما در حال حاضر رویکرد دیگری در برخورد با دین در پیش گرفته اند.!

 اما استفاده ابزاری تنها خاص به دین نیست تا دین به کلی از عرصه اجتماعی حذف شود!...اگر این موضوع دلیل موجه حذف دین، مذهب و فکر است بالاولی بایستی خود مذاهب فکری معاصر حذف شوند.

نمی دانم کدام دین با همه انحرافاتی که در آن بوده به اندازه نازی ها، کمونیست ها و دموکراسی آمریکا که همگی ساخته ذهن بشرند  بر بشریت ظلم روا داشته که این چنین در مورد دین قضاوت می کنند.

 ولی شیطان جواب درستی دارد  خداوند از او نقل قول میکند که گفت: ‏

{قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ} ‏حجر:39

 : ‏ گفت : پروردگارا ! به سبب اين كه ( به خاطر اين انسان ) مرا گمراه ساختي ،  ( معاصي و اعمال زشت را ) در زمين برايشان مي‌آرايم و جملگي آنان را گمراه مي‌نمايم . ‏

 اما آیا حکومت دینی مقدس است؟

 به هیج وجه.

حداقل می توانم این ادعا را در مورد حکومتی که بر اساس اسلام راستین شکل گرفته مطرح کنم ...ادعایی که آیین و برنامه اسلام به شکل قانونی آن را تایید کرده و  و در عمل نیز انجام پذیرفته است.

حاکمیتی که اسلام  می سازد حاکمش جانشین تام الاختیار خدا در زمین نیست، حاکمش سایه خدا بر زمین نیست!، حاکمش معصوم نیست، ...خلاف این موضوع را منحرفان و اهل ضلالت بنا می کنند و خود را در امور مردم تام الاختیار می دانند...کسانی که ولایت مادی و معنوی را از آن خود دانسته و مخالفان سیاسی خود را مخالف خدا می نامند.

 نباید حکومت های منحرف دینی را معیار قضاوت قرار داد ، چون هم چنانکه پیشتر گفتیم سوء استفاده از هر دین و مذهب چه الهی و چه بشری امکان پذیر است.

اگر حتی یک سال برنامه اسلام در مورد حاکمیت اجرا شده و ادعای ما صدق پیدا کند در رد این زعم که حکومت دینی تقدس ندارد کافی است و حال آنکه ما با تاریخ طلایی از اسلام روبه رو هستیم که به شهادت دوست و دشمن آثاری از تقدس دروغین در آن نبوده و هیچ گاه مسلمانان تصوری مقدس از آن نداشته اند.

بلکه در نهایت سمع و اطاعتی که برای حاکمیت قائل بوده از دور و نزدیک بر آن نظارت داشته اند.

  ابوبکر خلیفه اول حاکمیت اسلامی می فرماید: در آنچه که من از خدا اطاعت کردم مرا اطاعت کنید و اگر خدا و رسولش را نافرمانی کردم دیگر مرا اطاعت نکنید.

 امام عمر در حالی که برای مردم خطبه می خواند فرمود: ای مردم به من گوش دهید و اطاعت کنید. سلمان فارسی بلند شد و گفت: خیر ، امروز نه گوش دادن و نه اطاعتی هست...امام گفت: چرا؟

سلمان رضی الله عنه گفت: تا زمانی که روشن نکنی که این لباسی را که خود را به آن پوشیده ای از کجا اورده ای ( از تو اطاعت نمی کنیم)؟

عمر رضی الله عنه پسرش عبدالله را صدا زد و به او گفت: تو را به خدا قسم می دهم آیا این لباس که من پوشیده ام مال توست یا نه؟ عبدالله گفت: بله و خطاب به مردم گفت: پدر من مرد بلند قامتی است و لباسی که مانند بقیه مسلمانان از جانب بیت المال به او می رسد او را کفاف نمی دهد پس من هم لباس خود را به او دادم که خودش را با آن کاملا بپوشاند....

در این زمان سلمان گفت: ای امام! الان امر کن...می شنویم و اطاعت می کنیم.

عمر رضی الله عنه می گوید: هر گاه خوب کردم مرا یاری دهید و هر گاه بد کردم مرا اصلاح کنید...سلمان به او گفت: به خدا سوگند اگر در تو کجی دیدیم با نوک شمشیر راستت می کنیم ، عمر گفت: الحمد لله .. شکر خدایی را که در رعیت عمر کسی را قرار داده که او را با نوک شمشیر راست می کند.

 اين سه شاهد از تاریخ طلایی حاکمیت اسلامی است که به هیچ وجه از تقدس حکام و دستگاه حاکمیت حکایت ندارد.

بلکه آنچه در حاکمیت اسلامی تقدس دارد قانون و اوامر شرعی صحیح است که حاکمیت نیز هم چون پایین ترین فرد جامعه در برابر  آن مسئول است.

این چیزی کاملا جدا از دستگاه حاکمیت و دست اندرکاران حاکمیت است و  مناقشه بر سر آن بحث حق تشریع را می طلبد که این حق حقیقتا متعلق به چه کسی است؟

ابن مسعود بازگو می کند که پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند:

 آخرین کسی که وارد بهشت می شود مردی است که ( بر روی صراط) مرتبه ای راه می رود و دیگر بار با صورتش به زمین می خورد و آتش او را گزند داده و سرخ و سیاه می شود...هنگامی که از ( صراط) عبور می کند به آن نگاه می کند و می گوید: بزرگوراری برای خدایی که مرا از تو خلاصی داد، به راستی که خداوند به من چیزی بخشید که به  هیچ کس از اولین و آخرین ( آدمیان) نداده است!

------------

برای او درختی سبز می شود پس می گوید:بار پروردگارا مرا به این درخت نزدیک کن تا از سایه اش بهره برده و از آب آن استفاده کنم.

الله تعالی به او می فرماید: ای فرزند آدم: چه بسا خواسته تو را برآورده کردم ( اما تو )چیز دیگری بخواهی!

می گوید: نه ای پروردگار-  و او عهد می بندد که غیر از این ( خواسته) چیز دیگر نخواهد.

پروردگار او را معذور می بیند چون آن مرد چیزی دیده که بر آن صبر و قرار ندارد.

پس خداوند او را به درخت نزدیک می کند و او از سایه اش بهره برده و از آب آن استفاده می کند.

------------

سپس برای او درخت دیگر سبز می شود که از درخت قبلی بهتر است. مرد می گوید: پروردگارا مرا به این درخت نزدیک کن تا از آبش نوشیده و در سایه اش بیارایم. و غیر از این دیگر چیزی نمی خواهم.

الله تعالی می فرماید: ای فرزند آدم مگر تو با من عهد نبستی که دیگر چیزی نخواهی؟!

چه بسا اگر تو را به این درخت رساندم باز چیز دیگری بطلبی!

پس مرد ( باز) عهد می بندد که غیر از این چیزی نطلبد و پروردگار او را معذور می بیند چون او چیزی دیده که بر آن صبر ندارد.

پس خداوند او را به درخت نزدیک می کند و او در سایه اش پناه می گیرد و از آبش می نوشد.

اگر امامت مهمترین مطالب دین و ارزشمندترین مسایل مسلمانان باشد، شيعه‌ها دورترین مردم از آن می‌باشند. زیرا آنها در مورد امامت سخیف‌ترین و فاسدترین قول را از نظر عقلی و دینی گفته‌اند، همچنانکه هنگام بحث از استدلالاتشان به آن می‌پردازیم.

فعلاً همین کافی است که بدانی مطلوبشان از امامت وجود یک رئیس معصوم است که لطفی در مصالح دین و دنیا شمرده شود، در حالی که هیچ طایفه‌ای از مصلحت و لطف امامت از شيعه‌ها دورتر نیست. زیرا آنها به مجهول و معدومی معتقدند که هیچ اثر و نشانه‌ای از او نیست و هیچ خبری از او شنیده نمی‌شود و بنابراین او آنها را به مقصودشان نمی‌رساند، و هر کس که امامی سودمند در بعضی از مصالح دین و دنیا برای خود بگیرد امامش بهتر از آن امامی خواهد بود که هیچ یک از مصالح امامت را برآورده نمی‌سازد.

به همین دلیل اماميه وقتی که در رسیدن به مصلحت امامت راه به جایی نبردند به اطاعت کافر و ظلم روی آوردند تا شاید از این طریق به بعضی از مقاصدشان برسند، آنها در حالی که مردم را به اطاعت از امام معصوم فرامی‌خواندند، خود به اطاعت از ظالم برگشتند، آیا کسی از آنها پشیمان و نادم و بخت ‌برگشته از مقصود امامت و خیر و کرامت دورتر یافت می‌شود؟

خلاصه اینکه خداوند متعال مصالحی از دین و دنیا را به والیان امور معلق ساخته است، چه امامت مهمترین مسأله باشد و چه مهمترین نباشد، و شيعه در رسیدن به این مصلحت از همه ناتوان‌ترند، زیرا بنا بر دیدگاهشان خیر مطلوبی که نتیجة مهمترین مطالب دین و ارزشمندترین مسایل مسلمانان است به آنان نمی‌رسد.

یکی از مشایخ بزرگ و فاضل شيعه‌ها از من خواست که با هم خلوت نموده و در این باره بحث کنیم. با او خلوت نمودم و رأی آنها را در این باره بازگو کردم که می‌گویند:

(( خداوند به بندگانش دستوراتی می‌دهد و آنها را از کارهایی نهی می‌کند، بنابراین واجب است لطفی به آنها بکند تا مردم در کنار آن لطف بهتر بتوانند واجبات را انجام دهند و از منکرات دوری نمایند، زیرا کسی که مهمانی را برای خوردن طعام دعوت می‌نماید اگر مرادش واقعاً این باشد که مهمان طعام را بخورد کارهایی را انجام می‌دهد که به تحقق این فعل کمک می‌کند، مثلاً با روی خوش با او برخورد می‌کند، و جای مناسبی برای نشستن او انتخاب می‌‌کند و ... و اگر مرادش این نباشد که مهمان طعام را بخورد، با ترشرویی با او برخورد می‌کند، و در را به رویش می‌بندد و ... . این استدلال را شيعه‌هااز معتزله گرفته‌اند، و از اصول شیوخ متقدم خودشان نمی‌باشد.)))

سپس [اماميه] ادامه می‌دهند :

))) و امام یک لطف است زیرا وقتی امامی باشد که مردم را به انجام واجبات و ترک منکرات امر کند، بهتر از عهده انجام اوامر و ترک نواهی برمی‌آیند. بنابراین واجب است که امامی داشته باشند و این امام نیز باید معصوم باشد، زیرا در غیر این صورت مقصود از وجودش حاصل نمی‌شود. و بعد از پیغمبر ص برای کسی جز علیt ادعای عصمت نشده است پس مشخص می‌شود که علیt همان [لطف] است چرا که اجماع شده بر عدم عصمت غیر او، و عبارات و بیانات مفصلی در مورد [عصمت] او بیان شده است.)))

سپس می‌گویند:

(((و علی بر امامت حسن، و بر امامت حسین نصی فرمودند و این کار ادامه پیدا کرد تا نوبت به امام غایب منتظر محمد بن حسن رسید که در سردابی غیبت نموده است.))).  

طرف مقابل اعتراف کرد که این بیان صحیح مذهب امامیه به کاملترین شیوه می‌باشد

به او گفتم: من و شما دو طالب علم و حقیقت و هدایت هستیم. آنها می‌گویند: هر کس به این امام غایب ایمان نیاورد، کافر است. آیا تو این امام منتظر را دیده‌ای؟ و یا کسی را دیده‌ای که او را دیده باشد؟ و یا اینکه چیزی از او شنیده‌ای؟ و یا چیزی از کلام او را می‌دانی؟ و آیا از اوامر و نواهی او چیزی را می‌دانی که از خود او گرفته شده باشد همچنانکه از امامان قبل از او گرفته می‌شد؟

جواب داد: نه.

گفتم: پس بر ایمان ما به چنین امامی چه فایده‌ای مترتب است؟ و چه لطفی از وجودش حاصل می‌شود؟ به علاوه، چگونه جایز است که خداوند ما را به اطاعت از شخصی مکلف سازد که ما از دستوراتش بی‌خبریم و هیچ راهی هم برای پی بردن به دستوراتش را نداریم؟ آیا شيعه‌اي که از همه مسلمانان شدیدتر «تكليف ما لا يطاق» را رد می‌‌کنند، متوجه نشده‌اند این گفتار بالاترین نوع «تكليف ما لا يطاق» است؟

( تكليف ما لا يطاق:‌تكاليفي كه خارج از عهده است)

جواب داد: اثبات این مسأله مبتنی بر آن مقدمات است.

گفتم: مراد از این مقدمات نیز بیان آن چیزی است که به ما ربط پیدا می‌کند وگرنه اگر امر و نهی آن امام متوجه ما نمی‌شد، چه لزومی داشت این مباحث مطرح شود.

اگر از این مقدمات نتیجه گرفته شود که چنین امامی نه فایده‌ای برای ما دارد و نه مستلزم لطفی است و جز «تكليف ما لا يطاق» پیامدی ندارد، پس روشن می‌گردد که ایمان به این امام منتظر از باب جهالت و ضلالت است، نه از باب لطف و مصلحت.

و اگر آنچه که امامیه از امامان وفات یافته, نقل کرده‌اند، حق باشد و باعث سعادت آنها گردد، بنابراین نیازی به آن امام منتظر ندارند، و اگر اقوال منقول از آن امامان باطل باشد، باز هم این امام غایب در رد آن باطل کمکی به آنها نمی‌کند، یعنی نه در اثبات حق و نه در انکار باطل فایده‌ای از امام غایب به آنها نمی‌رسد، و نه باعث امر به معروف و یا نهی از منکری می‌گردد، و نه مصلحت، لطف و منفعت مطلوب از امامت را برایشان محقق می‌کند.

و جاهلانی که امور خود را به مجهولاتی از قبیل مردان غیبی و قطب و غوث و خضر و ... معلق ساخته‌اند، با وجود جهالت و ضلالتشان، و با وجود اینکه در مورد آن بزرگان قائل به چیزهایی هستند که نه مصلحتی برایشان به دنبال دارد و نه لطف و منفعتی دینی و یا دنیوی، ولی با این وجود از شيعه‌ها کمتر به ورطه گمراهی افتاده‌اند. زیرا ملاقات و موعظه شخصی مثل خضر باعث بهرمندی از اوست اگرچه اعتقاد به اینکه آن ملاقات شونده و موعظه‌کننده خضر است از ریشه اشتباه و نادرست باشد، و ممکن است یک جنّی ملاقات شده باشد و گمان شود این همان خضر است و آن جن نیز تنها چیزی را می‌گوید که این شخص از او می‌پذیرد. بنابراین آن کلام شنیده‌ شده از نفس خودش برخواسته و نه از آن مخاطب.

بعضی هم می‌گویند: هر زمانی یک خضر دارد، و بعضی دیگر می‌گویند: هر ولی خدا یک خضر دارد.

کفاری مثل یهود نیز می‌گویند: خضر را در مواضعی [مشخص] می‌توان دید و از دیدگاه آنها خضر به صورتهای مختلف دیده می‌شود، مثلاً به صورت هولناک و ... علت این است که شخص یک جنی را دیده و گمان کرده که خضر را دیده است و بلکه شاید شیطان خود را برای کسی که فکر می‌کند زمینه گمراه‌شدن را دارد، نمایان سازد. و حکایات بسیاری در این باره وجود دارد که مجالی برای ذکرشان نیست.

به هر تقدیر اصناف شیعه از این صوفیان گمراهترند، زیرا نقل ثابت‌شده‌ای از این امام منتظر در نزد آنان وجود ندارد، و کسی را هم که می‌بینند امام منتظر نمی‌دانند، و وقتی امامشان وارد سرداب شد کودکی بود که به سن تمییز نرسیده بود. و آنها دروغهایی را می‌پذیرند که چندین برابر دروغ صوفیه است، و از اقتداء به قرآن و سنت بیشتر از صوفیه روی می‌گردانند، و به بهترینِ مسلمانان طعنه‌هایی می‌زنند که صوفیه در این باره با آنان در تضاد کاملند.

بنابراین آنها در بهره‌مندی از مصالح امامت از تمام طوایف اسلامی زیانبارترند، و بنابر قول خودشان، مهمترین و ارزشمندترین مسایل را از دست داده‌اند.

نقل از كتاب منهاج السنه: (شیخ الاسلام ابن تیمیه در شهر حرّان که از مراکز مهم ادیان قدیم است متولد شد، و این شهر در شمال شرق جمهوری ترکیه نزدیک شهر اورفه که فعلاً شهرى آباد می‌باشد، واقع شده است.تاریخ تولد شیخ الاسلام ابن تیمیه را جمهور مورخین از جمله شاگرد او حافظ ابن کثیر دهم ربیع الاول سال (661هـ) دانسته‌اند.)

چرا خداوند قرآن را نازل كرد؟
ج۱: خداوند قرآن را جهت عمل و سرچشمه هدايت و كاميابي در تمام ابعاد زندگي براي انسانها نازل كرد خداوند متعلي مي فرمايد: )اتَّبِعُوا مَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ ( (سورة اعراف.۳) آنچه از جانب پروردگارتان به شما نازل شده پيروي كنيد.
 و پيامبرr مي فرمايد: ( اقرؤا القرآن واعلموا به ولا تاكلوا به). (صحيح رواه احمد ۳/۴۲۸، ۴۴۴) همانا قرآن را تلاوت كنيد وبه آن عمل نمائيد و آنرا وسيله معاش قرار ندهيد.
س۲:حكم عمل بر حديث صحيح چيست؟
ج۲: عمل بر حديث صححي واجب است بدليل اينكه خداوند مي فرمايد: )وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ( (سورة حشر: ۷ ) آنچه را پيابرr به شما دستور مي دهد بگيريد و از آنچه شما را باز مي دارد باز بايستيد.
و پيامبرr فرمود: ( عليكم بسنتي و سنة الخلفاء الراشدين المهديين تمسكوا بها) (صحيح رواه احمد۴/۱۲۶،۱۲۷) بر شمااست كه به سنت من و سنت خلفاي راشدين كه اسوة هدايت اند چنگ بزنيد.
س۳: آيا قرآن مارا از حديث بي نياز مي كند؟
ج۳: قرآن ما را از حديث بي نياز نم كند خداوند مي فرمايد: )وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ ( (سورة نحل: ۴۴ ) و اين قرآن را بتو نازل كرديم تا براي مردم آنچه را بايشان نازل شده بيان كني.
و پيامبرr فرمود: ( ألاواني اوتيت القرآن و مثله معه) (صحيح رواه ابو داود ۵/۱۰(۴۶۰۴) والبغوي ۱/۲۰۱ ) آگاه باشيد كه بمن قرآن وهمان اندازه ديگر بآن از دستورات و احكام خداوندي داده شده است.
س۴: آيا قول غير خدا را بر قول خدا و پيامبرش مقدم بداريم؟
ج۴: هيچ قولي را بر قول خدا و پيامبرش مقدم نمي داريم، بدليل اينكه خداوند مي فرمايد: )يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ( (سوره حجرات: ۱ )
 اي مؤمنان (در حكم كردن) بر خدا و رسول او تقدم مجوئيد.
و پيامبرr فرمود: ( لا طاعة لمخلوق في معصية الخالق). (صحيح رواه ابوداود و احمد ۴/۴۲۴و ۴۳۶، ۵/۶۶و۶۷و البزار( ۱۶۱۳و۱۶۱۴) و ۱۶۱۵،۱۶۱۶و عبدالرزاق (۲۰۷۰۰) والطبراني في الاوسط(۲۱۹)مجمع البحرين)و الكبير(۳۱۵۹) و (۳۱۵۹) و القصناعي۲/۵۵(۸۷۳)و الطيالسي(۸۵۶) و اسناده صحيح و صححه الحاكم ۲/۴۴۳ و وافقه الذهبي.)
در جائي كه نافرماني خالق لازم آيد از مخلوق اطاعت نكنيد.
وحضرت عبدالله بن عباس مر فرمايد: ( اخشي آن تنزل عليكم حجارة من السماء، اقول لكم: قال رسول اللهr وتقولون ، قال: ابوبكر و عمر!!) مي ترسم اينكه از آسمان بر شما سنگ فرود آيد ( زيرا كه) من به شما مي گويم پيامبر(چنين) مي فرمايد: و شما مي گوئيد كه ابوبكر وعمر (چنين) مي گويند. (يعني بجاي استدلال ا زاقوال پيامبرr از اقوال حضرت ابوبكر وعمر- رضي الله عنهما- استدلال مي كنيد در حالي كه اينهابا آنكه اسوة وستارگان هدايت اند، اما از پيامبر پائين تر قرار دارند. (مترجم).
س۵: اگر بايكديگر اختلاف كرديم چه كار كنيم؟
ج۵:‌به قرآن و سنت صحيح پيامبر بر مي گرديم زيرا خداوند مي فرمايد: )فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً ( (سورة نساء :‌ ۵۹) و اگر بايكديگر اختلاف كرديد آنرا بسوي خدا و پيامبرش باز گردانيد اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد.
و پيامبرr فرمود:‌(عليكم بسنتي و سنة الخلفاء الراشدين المهديين تمسكوا بها) (صحيح رواه احمد ۴/۱۲۶، ۱۲۷)
 بر شما است كه به سنت من و سنت خلفاي راشدين كه اسوة هدايت اند چنگ بزيند.
س۶: خدا و پيامبرش را چگونه دوست مي داري؟
ج۶: خدا و پيامبرr را با اطاعت وپيروي از اوامرشان دوست مي داريم، خداوند مي فرمايد: )قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( (سورة آل عمران: ۳۱)  بگو اگر خدا رادوست مي داريد مر پيوري كنيدتا اينكه خدا شما را دوست دارد وگناهان شمارا بيامرزد وخدا آمرزندة مهربان است.
و پيامبرr مي فرمايد: ( لايؤمن احدكم حتي اكون احب اليه من والده و ولده و الناس اجمعين) (رواه البخاري۱/۵۸(۱۵))هيچ يكي از شما ايمان دار نمي شود تا اينكه من در نزد او از پدر و مادرش و همه مردم محبوتر نباشم.
س۷: آيا عمل راترك كنيم وتوكل بر تقدير كنيم؟
ج۷: عمل راترك نمي كنيم بدليل قول خداوند كه مي فرمايد: )فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى (۵) وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى (۶) فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى( (سورة الليل۵/۷) پس كسي كه ( در راه خدا مال) داد و ( از خدا همواره) ترسيد و نيكي(اسلام) را تصديق كرد، بزودي را ه آساني را برايش ميسر خواهيم كرد.
و پيامبرr فرمود: ‌(اعملوا فكل ميسر لما خلق له) ( رواه ابن ابي عاصم في السنة (۱۷۳) و (۴۱۸) والحاكم ۲/۳ القصناعي ۱/۳۹۳(۶۷۴))
 عمل كنيد هر كسي براي هركاري كه پيدا شده برايش آسان خواهد شد( يعني ما آسان مي كنيم).

در حکایت موسی علیه السلام  نکاتی بس عجیب وجود دارد که برای هر مومنی مایه عبرت و پندآموزی است.

سرآغاز زندگی موسی همراه با اتفاقات و رویدادهای خیره کننده است جایی می بینیم که مادر موسی برای حفظ او از شر فرعون آن را به آب   می اندازد اما رودخانه به مشیت خداوند طفل را  دقیقا به خانه فرعون می برد!

 این چنین خداوند به تدبیر امور می پردازد...معمولا زمانی که ما انسانها به استیصال می رسیم به فکر چاره می افتیم و غالبا برای حل آن راههایی را متصور می شویم...و دقیقا انتظار داریم که خداوند مشکل را طوری که ما تصور کرده ایم حل کند! ..اما این حکایت به ما می آموزد که تصور و فکر ما محدود و اراده و تدبیر الله تعالی محیط بر همه اوضاع است.

 ما همواره به حکم انسان بودن چاره را از یک در التماس می کنیم و او پروردگار همه جهانیان صاحب مفاتیح، تدبیرش به چاره ای دیگر است.

شاید مادر موسی بارها از خود پرسیده باشد چرا بایست موسی را به دریا انداخت ...و این چنین غصه اش  مضاعف شود ...غم و اندوه طفلی که با دستان خود آن را به خانه فرعون فرستاده پایانی ندارد ...اما سوسوی امید به وعده های الله مادر را آرام نگه داشته ..{وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ} قصص : 7

: مترس و غمگين مباش كه ما او را به تو باز مي‌گردانيم و از زمره پيغمبرانش مي‌نمائيم.

 در این وعده پرودگار بیندیش ...که چگونه ذهن مادر موسی را از اوضاع کنونی دور می کند و علاوه بر اجابت حاجت حال او، وعده فردا را می  دهد...فرزندت را به تو باز می گردانیم ...و او را  اززمره پیغمبرانش می نماییم.

تدبیر پروردگار رحمان چیز دیگر ی است .

موسی به خانه  دشمنش رفت اما خداوند  او را به پذیرش موسی به عنوان پسر خواندگی وا داشت  و شیر  همه دایگان را بر او حرام کرد تا اینکه دوباره او را به مادرش برساند

 ‏{فَرَدَدْنَاهُ إِلَى أُمِّهِ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ‏ } قصص : 13

‏: ( مأموران مادر موسي را به قصر فرعون بردند و نوزاد سخت پستان او را مكيدن گرفت و برق خوشحالي از چشمها جستن كرد ، و بدين ترتيب ) ما موسي را به مادرش بازگردانديم تا چشمش ( از ديدار او ) روشن شود ( و غم و اندوهي در دل او نماند ) و غمگين نگردد و بداند كه وعده خدا راست است ، اگر چه بيشتر مردم ( چنين ) نمي‌دانند . ‏

 جایی دیگر می بینیم موسی مرتکب قتل فردی از قوم فرعون می شود و پا به فرار می گذارد اما بعد از بعثت ، مامور می شود که با پای خویش به نزد فرعون برگردد!

این نکته از داستان  ما را با معیت پروردگار آشنا می سازد. خود موسی  به الله تعالی اعلام می دارد که او در نزد قوم فرعون مجرم است ‏ {قَالَ رَبِّ إِنِّي قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْساً فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ } قصص : 32‏

‏ :گفت : پروردگارا ! من از آنان كسي را كشته‌ام و مي‌ترسم كه مرا بكشند ( و اين مأموريّت ناتمام بماند ) . ‏

 اما خداوند موسی را این گونه تسلی می دهد: ‏ {قَالَ لَا تَخَافَا إِنَّنِي مَعَكُمَا أَسْمَعُ وَأَرَى }  طه : 46‏

‏ فرمود : نترسيد ! من با شما هستم و ( حرفهايشان را ) مي‌شنوم و ( اعمالشان را ) مي‌بينم ( و ايشان را از كشتن و آزار شما باز مي‌دارم ) .

 این چنین موسی در ظل فرمانهای رب العزه پرورش می یابد و در قسمت گذر از دریا به همراه قومش، مردم سراسیمه داد بر آوردند که گرفتار شدیم اما این موسی  دیگر آن موسای قبل نیست و می گوید: ‏ {قَالَ كَلَّا إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ } شعراء : 62‏‏

‏ ( موسي ) گفت : چنين نيست . پروردگار من با من است .  ( قطعاً به دست دشمنم نمي‌سپارد و به راه نجات ) رهنمودم خواهد كرد . ‏

((معجزه قران))

مقدمه: مقاله ای که از نظر گرامی شما عزیزان می گذرد حاصل تحقیقات پژوهشگران علاقمندی است که با پشتکار و تلاش خود به این نتایج دست یافته اند. بی شک آگاهی از این نظم غیربشری اطمینان ما را به آسمانی بودن قرآن، دوچندان می نماید و به قول یکی از این محققین، هر فرد نا مسلمان منصفی با خواندن مطالب زیر ایمان میآورد که قرآن کلام خدا است، چه رسد به افرادی که مسلمان هستند.انشاءاله خداوند توفیق عمل به دستورات نجات بخش قرآن را به همه ما عنایت فرماید.

جمله "بسم الله الرحمن الرحیم" 19 حرف است، و در آیه 74:30 سوره مدثر آمده است که نگهبانان جهنم 19 فرشته هستند و هر کس که بگوید قرآن سخن انسان است خداوند او را وارد جهنمی میکند که 19 فرشته نگهبان آن هستند.

ما میدانیم که عدد 19 عدد اول ( prime number ) است. عدد اول عددی است که فقط بر خودش و بر یک قابل تقسیم باشد.

آقای ..... که در زمان حاضر در تهران زندگی میکند با یک ماشین حساب کوچک به نتیجه‌ای رسید که شما میتوانید آن را امتحان کنید. او شماره هر سوره را با تعداد آیات آن بصورت زیر جمع کرد:

زوج 8 = 7 + 1

زوج ۲۷۰ = 268 + 2

فرد 203 = 200 + 3

زوج 180 = 176 + 4

فرد 125 = 120 + 5

زوج 118 = 5 + 113

زوج 120 = 6 + 114

جمع زوج ها 6236

جمع فردها 6555

جمع آیه ها 6236

جمع سوره ها 6555

قابل توجه است که تعداد زوج‌ها 57 عدد و فردها نیز به همان تعداد یعنی 57 عدد میباشد که این خود به تنهائی یک معجزه است.

اما معجزه دیگر اینست که اگر حاصل جمع‌های زوج را با هم جمع کنیم 6236 بدست می ‌آید که مساوی است با تعداد کل آیه‌های قرآن. و معجزه دیگر اینکه اگر حاصل جمع‌های فرد را با هم جمع کنیم 6555 بدست میاید که مساوی است با جمع کل شماره سوره‌های قرآن. و معجزه دیگر اینکه اگر رقم‌های 6555 را با رقم‌های 6236 جمع کنیم، عدد 38 بدست میآید که خود ضریب 19 دارد:

2 X 19 = 38 = (6+2+3+6) + (5+5+5+6)

همانطور که تعداد سوره‌های قرآن ضریب 19 دارد: 6 X 19 = 114

لطفا توجه کنید که اگر تعداد آیه‌های قرآن را کم یا زیاد کنیم یا جای سوره‌ها را با هم عوض کنیم دیگر چنین روابطی وجود نخواهد داشت، و این نشان دهنده اینست که تعداد آیات قرآن همین اندازه و ترتیب سوره‌ها نیز به همین ترتیب بوده و در نتیجه قرآن نمیتواند کار دست انسان باشد.

 محمد امین

 عمران

 ام محمد

باشد

فرمود

اهل تحقيق را به خواندن اين کتب توصيه ميکنم

بازسازي باورها

سلسله کتابها و مقالات استاد
علي حسين اميري

عيانات

توسل شرک آميز

آلفوس - پاسخ عقلى به دروغهاى تاريخى در فرهنگ شيعه

سوانح ايام

چرا سنى شدم؟

تضاد مفاتيح الجنان با قرآن

وحدت و شفقت بين صحابه و آل بيت عليهم السلام

کتابهاي دکتر علي محمد صلابي
در شناخت سيرت بزرگان اسلام